Logowanie do Office 365

Office 365 logowanie - przycisk

Deklaracja dostępności

Deklaracja dostępności - przycisk


Pomoc dla uczniów z Ukrainy

Projekt - realizowany w SZEO

Matematyczne eksperymenty
– poprawa jakości nauczania
matematyki w szkołach podstawowych
i ponadgimnazjalnych w Gminie Wrocław

Matematyczne eksperymenty - przycisk

Klucz do przyszłości

Klucz do przyszłości
– program rozwoju kompetencji
kluczowych w szkołach podstawowych
i ponadpodstawowych
Gminy Wrocław i Gminy Czernica


Liga Niezwykłych Umysłów - logo projektu

Biuletyn Informacji Publicznej

BIP ZSEO

Naszą witrynę przegląda teraz 10 gości 

Erasmus+

Projekt Erasmus Plus - logo projektu

eTwininng

eTwining

dpjw - Współpraca Polsko-Niemiecka - projekt

Dobry staż - lepsze jutro

Dobry staż - lepsze jutro

– zwiększenie oferty
wrocławskich szkół zawodowych



Certyfikat Zdrowego Żywienia


KLIN Wrocławia

KLIN Wrocławia

Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej

SWPS

InsertGT - przycisk
(Subiekt GT, Rachmistrz GT, Rewizor GT, Gratyfikant GT, Gestor GT)


MWSL i T we Wrocławiu

Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu we Wrocławiu

To jest archiwalna wersja strony internetowej

Zapraszamy na aktualną stronę internetową

Zespołu Szkół Ekonomiczno-Ogólnokształcących
we Wrocławiu!

www.drukarska.net



Rocznica stanu wojennego

Strajki w 1980 roku i powstanie „Solidarności” było kontynuacją walki Polaków o wolną i demokratyczną Polskę, zapoczątkowaną 1 września 1939 roku. Oczywiście, zmieniły się realia, metody walki, nastąpiła zmiana pokoleniowa, ale nie zmienił się przeciwnik – system totalitarny. Większość żyjąca i urodzona w PRL Polaków uznawała tamten system za „normalny”. W życiu codziennym na ogół wydawał się systemem „normalnym”, no, może poza słynnymi brakami w zaopatrzeniu na różne, najczęściej żywnościowe produkty. Niedogodności zaczynały się, kiedy np. chodziło o możliwość swobody wypowiedzi, preferencji politycznych, będących w opozycji do systemu komunistycznemu czy wolności wyznania. Albo kiedy ktoś chciał jechać za granicę i nie mógł otrzymać paszportu, bo ten nie należał do osoby ale był własnością państwa czyli PRL. Z dzisiejszego punktu widzenia wygląda tamta rzeczywistość jak z mrocznej bajki, ale ona bajką nie była. I kiedy „Solidarność” stała się masowym ruchem, wyrażającym sprzeciw wobec tamtej rzeczywistości, władza komunistyczna po raz kolejny przeciwko sile argumentu „Solidarności” wyprowadziła argument siły, czyli wojsko i aparat bezpieczeństwa. „Przyszli nocą w uśpiony dom / Zabierali nas chyłkiem jak zbóje / Drzwi zamknięte otwierał łom ...” te słowa pieśni z grudnia 1981 roku oddają ówczesną rzeczywistość stanu wojennego. Stan wojenny na dekadę zniweczył inicjatywę ludzką, która podczas legalnego funkcjonowania „Solidarności” w latach 1980–81 zbudowała solidarność międzyludzką.

Tysiące internowanych i aresztowanych, setki zabitych – ta liczba do dzisiaj nie jest w pełni znana, tysiące Polaków zmuszonych do emigracji za granicę. W konsekwencji zapaść gospodarcza, która cofnęła rozwój Polski o wiele lat. Do tego marazm społeczeństwa, zastraszonego wizją więzienia, a nawet skrytobójczej śmierci. I tych lat już nie odda nikt. Podobnie, jak nie powrócą do życia ci, którzy odważyli się przeciwstawić systemowi totalitarnemu.

Bernadetta Kruk-Manasterska

Pogrzeb Maurycego Mochnackiego

W przededniu kolejnej rocznicy wybuchu Powstania Listopadowego, w Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach Wojskowych spoczęły doczesne szczątki Maurycego Mochnackiego. Nazywano go herodem polskiego romantyzmu. Zawładnął umysłami Polaków, którzy wierzyli w sens walki o niepodległość Ojczyzny. Jego bronią było pióro, a tarczą – prawda. Niczym żołnierz Leonidasa pod Termopilami, bronił niepodległości swoim talentem, wiedzą i ciężką pracą w kraju i na emigracji. Literat, publicysta, kronikarz Powstania Listopadowego, działacz Wielkiej Emigracji, którego żywiołem było ciągłe, nieustanne tworzenie. Jeden z jego biografów pisał, że „był człowiekiem ruchu i w miejscu stać nie umiał”.

Pochowany w Auxere we Francji w 1834 roku, powrócił po 187 latach do Polski „całej i niepodległej”, a więc takiej, o jakiej marzył za życia. W Auxere spoczywają nadal towarzysze Mochnackiego, z którymi Mochnacki kontynuował walkę o niepodległość, rozpoczętą przed wybuchem Powstania Listopadowego. Niewielu zdaje sobie sprawę ze znaczenia Mochnackiego dla dziejów literatury. Był przecież prekursorem polskiego romantyzmu. O nową myśl walczył piórem, mówiąc, że jest to „insurekcja literacka”. Burząc zastałe „kapliczki” niemocy, przygotowywał teren pod budowę nowego gmachu, myśli romantycznej. Inspiracją były nowe tendencje w literaturze i sztuce płynące z Zachodu. Nie był jednak zwolennikiem wiernego naśladownictwa, kalki, lecz myśli uwzględniającej polską tożsamość i polskie narodowe realia, tęsknoty do wolności i niepodległości.

Wielu jego dawnych towarzyszy wspominało, że Mochnacki był duszą każdego spotkania. Erudyta, wszechstronnie wykształcony, obdarzony talentami i gorącą wyobraźnią, z łatwością dyskutował na tematy filozoficzne, nauk przyrodniczych, budownictwa, nie mówiąc o polityce czy literaturze. Rzadziej wspomina się o nim, jako talencie muzycznym. Grał na fortepianie dzieła Mozarta, Beethowena, Webera. Zamierzał odbyć „podróż muzykalną” po Europie, odwiedzić miejsca w których tworzyli mistrzowie. Później zabrakło na to czasu, on sam mówił: „Co innego dziś nosim w umyśle i na sercu”. Z perspektywy czasu i wydarzeń wiemy, co Mochnacki nosił w sercu: to była walka o niepodległą Polskę. Kiedy obalał „kapliczki” starego systemu piórem i umysłem, nie miał zbyt wielu zwolenników. Znamienne jest ostatnie zdanie biografa Mochnackiego, który napisał: „Przeznaczeniem Mochnackiego, jak każdego genialnego działacza w Polsce – była samotność”. Nad grobem Mochnackiego, jego przyjaciel, kapitan Antoni Olszewski mówił: Dziś każdy jest przekonany, że Mochnacki pojmował gruntownie nasza sprawę, śmiało powiem, sam jeden, i mało życiem nie przypłacił, ze się poważył prawdę wobec świata władzom powiedzieć”. W ten sposób po raz pierwszy oceniono należycie Mochnackiego. A oceniono go w porę: na cmentarzu, nad otwartą trumną.

Bernadetta Kruk-Manasterska

103. rocznica odzyskania Niepodległości

W listopadzie 1918 roku Polska odzyskała niepodległość, dzięki wysiłkom wielu patriotów, a także czynników sprzyjających naszemu Narodowi w tym dziele.

Więcej…

Wspomnienie wybitnych mieszkańców Wrocławia

Przy okazji pierwszego dnia listopada wspominaliśmy na lekcjach historii wybitnych mieszkańców Wrocławia/Breslau, którzy odeszli. Zadaniem uczniów liceum i technikum było przedstawienie sylwetek i osiągnięć wybranych postaci oraz dotarcie do informacji na temat miejsc, w których mieszkali w naszym mieście. Odkrywaliśmy tajemnice i pogłębialiśmy wiedzę dotyczącą Tadeusza Różewicza, Jerzego Grotowskiego, Eugeniusza Geta-Stankiewicza, Maxa Borna, Ludwika Hirszfelda, Jana Mikulicza-Radeckiego i Williama Sterna.

Grzegorz Samotiuk

Więcej…

Spotkanie ze świadkiem historii, panem Ryszardem Kłosińskim

W piątek 22 października 2021 r. przedstawiciele klas: 2LA, 2LMC, 1TA i 3TA wzięli udział w zorganizowanym przez naszą szkołę spotkaniu z panem Ryszardem Kłosińskim – świadkiem tragicznych wydarzeń, które miały miejsce na Wołyniu podczas II wojny światowej oraz członkiem 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej.

Zaproszony gość, autor książki „Wołyńska Golgota oczami dziecka”, opowiedział na przykładzie losów swojej rodziny o wielkim dramacie ludności polskiej, który rozegrał się na dawnych Kresach II RP. Okupacja sowiecka, agresja niemiecka oraz nieludzkie działania nacjonalistów ukraińskiej organizacji OUN-UPA odcisnęły piętno na sąsiadujących ze sobą mieszkańcach Wołynia: Polakach, Ukraińcach, Żydach, Ormianach.

Wcześniej na lekcjach historii młodzież zapoznawała się z historią Kresów i zagadnieniem „rzezi wołyńskiej”, która do dzisiaj budzi ogromne emocje i pozostaje świadectwem na to, do czego doprowadzić może nacjonalizm.

Organizatorzy akcji:
Joanna Uchman
Grażyna Korkus
Grzegorz Samotiuk

Więcej…

--

Copyright © 2016. Zespół Szkół Ekonomicznych we Wrocławiu. All Rights Reserved.