Logowanie do Office 365

Office 365 logowanie - przycisk

Deklaracja dostępności

Deklaracja dostępności - przycisk


Pomoc dla uczniów z Ukrainy

Projekt - realizowany w SZEO

Matematyczne eksperymenty
– poprawa jakości nauczania
matematyki w szkołach podstawowych
i ponadgimnazjalnych w Gminie Wrocław

Matematyczne eksperymenty - przycisk

Klucz do przyszłości

Klucz do przyszłości
– program rozwoju kompetencji
kluczowych w szkołach podstawowych
i ponadpodstawowych
Gminy Wrocław i Gminy Czernica


Liga Niezwykłych Umysłów - logo projektu

Biuletyn Informacji Publicznej

BIP ZSEO

Naszą witrynę przegląda teraz 10 gości 

Erasmus+

Projekt Erasmus Plus - logo projektu

eTwininng

eTwining

dpjw - Współpraca Polsko-Niemiecka - projekt

Dobry staż - lepsze jutro

Dobry staż - lepsze jutro

– zwiększenie oferty
wrocławskich szkół zawodowych



Certyfikat Zdrowego Żywienia


KLIN Wrocławia

KLIN Wrocławia

Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej

SWPS

InsertGT - przycisk
(Subiekt GT, Rachmistrz GT, Rewizor GT, Gratyfikant GT, Gestor GT)


MWSL i T we Wrocławiu

Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu we Wrocławiu

To jest archiwalna wersja strony internetowej

Zapraszamy na aktualną stronę internetową

Zespołu Szkół Ekonomiczno-Ogólnokształcących
we Wrocławiu!

www.drukarska.net



Uroczystość 100. rocznicy powstania Związku Polaków w Niemczech

Delegacja Zespołu Szkół Ekonomiczno-Ogólnokształcących 6 marca 2022 r. wzięła udział w uroczystości przy tablicy Prawd Polaków spod Znaku Rodła z okazji 84. rocznicy ogłoszenia Prawd Polaków spod Znaku Rodła oraz 100. rocznicy Związku Polaków w Niemczech.

Więcej…

Obchody Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych

1 marca obchodziliśmy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Z tej okazji wzięliśmy udział w oficjalnych uroczystych obchodach, które miały miejsce na Cmentarzu Osobowickim przy Pomniku Ofiar Terroru Komunistycznego. W ramach uczczenia pamięci o niezłomnych bohaterach odwiedziliśmy również groby zamordowanych w okresie stalinizmu oficerów - dowódców Dolnośląskiego Okręgu Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość a także zapaliliśmy znicze przy pamiątkowej tablicy przy wejściu do więzienia na ul. Kleczkowskiej oraz pod pomnikiem rotmistrza Witolda Pileckiego.

w imieniu Szkolnego Koła Przyjaciół Zrzeszenia WiN
Grzegorz Samotiuk

Więcej…

Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych

Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych w tym roku przebiega w szczególnej chwili, gdy za naszą wschodnią granicą trwa walka Narodu Ukraińskiego o zachowanie wolności i tożsamości narodowej. My, Polacy wiemy doskonale, co znaczy walka o niepodległość. Doświadczyli tego nasi przodkowie w czasach zaborów, wojen światowych oraz po zakończeniu II wojny światowej. Bo po jej zakończeniu nie wszystkie narody poznały smak niepodległego bytu. Sowiecki agresor, „wyzwalając” spod okupacji niemieckiej połowę Europy, narzucał swoje panowanie. A wszystko to, przy pełnej akceptacji Zachodu, który nie przyjmował prawdy płynącej z tej części zniewolonego świata. Dlatego dzisiaj ważnym jest, aby oprócz pomocy materialnej i wojskowej dla Ukrainy, wspierać walczących słowem solidarności. Bo tego słowa poparcia nasi żołnierze walczący aż do początku lat 60. XX wieku nie usłyszeli. Słyszeli za to kalumnie rzucane przez komunistyczną propagandę, w rodzaju: bandyci, faszyści itp. Prawda, jakie to znajome słowa? Przecież dzisiejszy agresor w ten sam sposób nazywa ukraińskich obrońców.

Więcej…

Powstanie Armii Krajowej

Na początku lutego 1940 roku, Związek Sowiecki rozpoczął pierwsze masowe deportacje ludności polskiej zamieszkałej na terenach okupowanych w wyniku najazdu w 1939 roku. Pierwszymi wywózkami zostało objętych ok. 140 tys. osób, głównie rodzin osadników wojskowych, urzędników i leśników. Dlaczego w grupie tej znajdowali się leśnicy? Bo byli obznajomieni z lasami, w których mogli znajdować schronienie partyzanci lub ludność cywilna, szukająca ucieczki przed deportacją. Polaków wywożono w głąb terytorium Związku Sowieckiego. Wywożono dlatego, że byli Polakami, a więc stanowili dla sowieckiej władzy element niepewny. Masowe deportacje trwały aż do momentu wybuchu wojny Sowietów z Niemcami, tj. do czerwca 1941 roku.

Tragizm położenia polskiej ludności na tamtych terenach polegał na tym, że represje wobec narodu polskiego nie ustały po zajęciu tych terenów przez Niemców. Tragizm położenia ludności polskiej pod obiema okupacjami wymagał specjalnych działań obronnych. Dlatego 14 lutego 1942 r. została powołana do życia Armia Krajowa. Była to najliczniejsza w Europie organizacja, licząca w szczytowym okresie, ok. 400 tys. żołnierzy, działająca w warunkach konspiracji. Armia Krajowa przeprowadziła tysiące akcji, dzięki wywiadowi przekazywała aliantom wiele cennych informacji (chociażby z zakresu technologii broni rakietowej V), a tym samym walnie przyczyniła się do zwycięstwa nad Niemcami. Niestety, po zakończeniu wojny, wielu żołnierzy AK zostało zamordowanych lub objętych represjami przez władzę komunistyczną, zainstalowaną przez Sowietów w Polsce.

Wielu żołnierzy AK decydowało się na kontynuowaniu walki, tym razem z sowieckim okupantem i komunistyczną władzą. Wielu decydowało się na emigrację. Na szczęście po upadku komunizmu i demokratycznych przemianach wiele się zmieniło i dzisiaj możemy oddawać należny hołd żołnierzom AK. Formacja i jej żołnierze doczekali się opracowań, albumów, pomników, np. znajdujący się przed gmachem Sejmu RP Pomnik Armii Krajowej i Polskiego Państwa Podziemnego. Z inicjatywy śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego powstało Muzeum Powstania Warszawskiego, które dokumentuje walkę żołnierzy AK. Jeżeli patrzymy na historię jako ciągłość dziejów, musimy mieć świadomość o dziedzictwie Armii Krajowej na opór Polaków wobec systemu komunistycznego i powstaniu „Solidarności”. Oczywiście, zmieniały się realia, metody walki, ale nie zmieniło się przekonanie o słuszności wyboru Polaków, prowadzącego do pełnej niezawisłości.

Bernadetta Kruk-Manasterska

Powstanie Styczniowe

Wiek XIX był czasem wybijania się Polaków na niepodległość. Próby podejmowano w zasadzie od chwili jej utraty, aż do momentu odzyskania wolnej Polski w 1918 roku. Jedną z prób było Powstanie Styczniowe, które wybuchło 22 stycznia 1863 r. W odróżnieniu od poprzednich zrywów, powstanie to można z całym przekonaniem nazwać zrywem ogólnonarodowym, bowiem w jego szeregach brali udział Polacy reprezentujący wszystkie grupy społeczne: szlachta, mieszczanie, chłopi, wyrobnicy itd. Znalazło się także miejsce dla innych narodowości: Rosjan, Włochów, Niemców, Żydów. Sprawa niepodległości Polski, o którą walczono, połączyła wszystkich, którym droga była zasada wolnego narodu i państwa, której wolność zabrano sto lat wcześniej, przy milczącej akceptacji całej Europy.

Wśród uczestników Powstania, znalazły się osoby związane z Wrocławiem, który wtedy znajdował się w państwie pruskim. Prusy zaś wspierały Rosję – to był kolejny przykład sojuszu niemiecko – rosyjskiego w dziejach, wymierzony przeciwko Polsce i Polakom. Mimo tych przeciwności, we Wrocławiu znajdował się silny ośrodek Polonii, który aktywnie wspierał działalność konspiracji przedpowstaniowej, a po wybuchu powstania, niektórzy z nich wstępowali w jego szeregi. W 1963 roku, w setną rocznicę wybuchu, w ścianę Uniwersytetu Wrocławskiego wmurowano pamiątkową tablicę o następującej treści:

Ignacemu Goskowi, Zygmuntowi Kucharskiemu, Karolowi Libeltowi, Nikodemowi Maryńskiemu, Celestynowi Milewskiemu, Wacławowi Neustuppemu, Artakserksesowi Pągowskiemu, Lucjanowi Szmytowi, Kazimierzowi Unrungowi, Kazimierzowi Zimmermannowi, którzy nadzieję oswobodzenia pognębionej ojczyzny w czyn zamieniając za Polskę oddali swe życie. W hołdzie społeczeństwo miasta Wrocławia. Styczeń 1963 r.

Fot. CC0, starcie polsko-rosyjskie pod Kowlem, 1863 r. Polacy mieszkający we Wrocławiu z wielkim zainteresowaniem obserwowali wydarzenia w Królestwie Polskim. W kościołach odprawiano msze w intencji zwycięstwa nad zaborcą rosyjskim, gazety, także te niemieckie, zdawały relacje z przebiegu walk. Nawet niektórzy Niemcy popierali Polaków w walce o niepodległość. A odległa Szwajcaria z zainteresowaniem obserwowała walkę w dalekiej ziemi polskiej. Miała ku temu swoje powody. Tamtejszy sztab generalny armii wytypował obserwatorów, którzy przybyli nad Wisłę z zadaniem starannej obserwacji i wyciągnięcia wniosków na potrzeby opracowania zasad prowadzenia walk partyzanckich w swojej ojczyźnie. To, że dzisiaj każdy Szwajcar jest jednocześnie częścią pospolitego ruszenia i ma broń na wypadek wybuchu wojny, to także konsekwencja tamtego raportu z Powstania Styczniowego. Rzadko zwraca się uwagę na ten fakt, ale te zasady uratowały Szwajcarię od ataku Niemców podczas II wojny światowej. Niemieckie dowództwo uznało bowiem, że koszty operacji wojskowej przeciwko Szwajcarii będą zbyt wielkie i zaniechało pomysłu ataku w 1940 roku. Tak więc Powstanie Styczniowe było nie tylko lekcją dla Polaków, jak prowadzić walkę o niepodległość. Było także lekcją dla tworzenia zasad prowadzenia wojny w warunkach partyzanckich, a także funkcjonowaniu państwa w warunkach konspiracji. Bo państwo polskie istniało! Był rząd, był skarb państwa, sądy, poczta, niezależna prasa, były siły zbrojne, dowództwo, żandarmeria, która pełniła funkcję policji, stojącej na straży bezpieczeństwa. A kiedy w 1939 roku Niemcy i Związek Sowiecki zaatakowały naszą Ojczyznę, Polacy przystąpili do budowy Polskiego Państwa Podziemnego, wzorowanego na tym z czasu Powstania Styczniowego.

Marszałek Polski Józef Piłsudski, który budował struktury organizacyjne zdolne do prowadzenia walk w warunkach braku własnej państwowości, korzystał z doświadczeń Powstania.

Wszystkich zainteresowanych tematem Powstania Styczniowego zachęcam do obejrzenia filmu „Szwadron” w reż. Juliusza Machulskiego. Film powstał na podstawie opowiadań Stanisława Rembeka (min. Ballady o wzgardliwym wisielcu), pisarza obecnie nieco zapomnianego. A szkoda.

Bernadetta Kruk-Manasterska

--

Copyright © 2016. Zespół Szkół Ekonomicznych we Wrocławiu. All Rights Reserved.