Bohemian Rhapsody
Film „Bohemian Rhapsody” w reżyserii Bryana Singera nominowany został aż do 5 najsłynniejszych nagród filmowych – Oscarów. Ostatecznie dzieło zdobyło cztery statuetki. Jednak – czy film zasłużył na takie wyróżnienie? Czy „Bohemian Rhapsody” można nazwać najlepszym filmem biograficznym ostatnich lat?

Chyba każdy fan kultowego już zespołu Queen, na czele którego stał Freddie Mercury, czekał z wypiekami na twarzy na dzień premiery. Co chwilę pojawiały się nowe wiadomości o produkcji opowiadającej losy członków słynnego brytyjskiego kwartetu. Każdy gdzieś z tyłu głowy miał przeczucie, że Bohemian Rhapsody nie będzie przedstawiało historii każdego bohatera zespołu z osobna. a postacią pierwszoplanową zostanie wokalista. Okazało się to faktem. Jest to całkiem normalne, gdyż Mercury od zawsze był najbardziej wyrazistą osobistością w zespole.
Niektórzy zarzucają produkcji to, że akcja dzieje się zbyt szybko, a niektóre wydarzenia przedstawione zostały niezgodnie z rzeczywistością. Zgodzę się z tym – akcja filmu pędzi z prędkością „Don't stop me now", a niektóre wątki zostały nieco „zmodyfikowane historycznie". Pokazuje to na przykład scena spotkania Freddiego z zespołem (wówczas występującego z innym wokalistą, Timem Staffellem, jako grupa the Smile). Mercury dołącza do przyszłych kolegów od tak - po spontanicznym odśpiewaniu piosenki. W rzeczywistości jednak nie było to aż tak proste – Freddie znał już dość dobrze perkusistę Rogera Taylora i sam przez długi czas prosił o przyjęcie do zespołu.
To, co moim zdaniem zapunktowało, to scena „przemiany” Freddiego, gdy w pełni zdał sobie sprawę ze swojej orientacji seksualnej. Scena została przedstawiona metaforycznie i nie każdemu mogła się spodobać, jednak osobiście uważam, że to jeden z lepszych momentów w filmie.
Nie możemy zapomnieć także o fantastycznej kreacji Rami Meleka, który idealnie wcielił się w postać wokalisty Queen. Na ekranie ukazał nam postać tak dobrze zagraną, tak genialnie wykreowaną, że sama byłam tym zaskoczona. Czasem nie wiedziałam, czy to Malek, czy może prawdziwy Mercury. Szczególne wrażenie robi odtworzenie słynnego występu podczas koncertu LIVE AID.
Wróćmy jednak do niedociągnięć. Tak naprawdę najbardziej razi to, że nie dowiadujemy się o okolicznościach (kiedy?!) w jakich wokalista zachorował na AIDS. W trakcie filmu często jesteśmy stawiani przed dokonanymi już faktami i niejako sami powinniśmy być zorientowani, co do ich szczegółów.
Czy „Bohemian Rhapsody” jest najlepszym filmem biograficznym ostatnich lat? Jest to oczywiście kwestia gustu. Porównując go na przykład z obrazem „Control", opowiadającym historię Iana Curtisa, wokalisty Joy Division – nie można być tego pewnym.
„Bohemian Rhapsody” jest jednak wyjątkowe. Oglądając film płakałam, śmiałam się a potem znów płakałam. Wydaje mi się, że niejeden człowiek, który wybierze się na film, będzie pozytywnie zaskoczony. Mimo wszystkich niedociągnięć, mimo wielu niespójności „Bohemian Rhapsody” zasłużyło na otrzymane nagrody.
Ola Fitobór
