IX Dyktando Niepodległościowe „Po polsku o historii”
Już po raz kolejny 20 uczniów z naszej szkoły wzięło udział w wyjątkowym projekcie edukacyjnym i napisało dyktando. Tegoroczna edycja dyktanda przywołała pamięć powstań śląskich. Poniżej możecie zapoznać się z treścią dyktanda i odpowiedzieć sobie na pytanie czy było łatwe, czy trudne! W tym roku najmniej błędów ortograficznych i interpunkcyjnych popełnił Mateusz Michalak – uczeń klasy 3LA.
Gratulujemy!
Grażyna Ławniczak

TEKST DYKTANDA:
Niepokorni przywódcy
Spośród ojców odzyskania niepodległości w 1918 r. niełatwo jest wskazać tego, który miał największe zasługi, ponieważ różnymi ścieżkami podążali oni do wspólnego celu, a ich życiorysy były nierzadko arcyskomplikowane.
Do tego chlubnego grona można by zaliczyć polskich przywódców narodowych Górnego Śląska Wojciecha Korfantego i Alfonsa Zgrzebnioka.
Korfanty to siemianowiczanin, syn górnika, któremu pielęgnowanie wartości języka polskiego wszczepiono w rodzinnym domu, gdzie nauczył się czytać na „Żywotach świętych” Piotra Skargi. W podobnie krzewiącym polskość środowisku wychował się Zgrzebniok. Ten, urodzony w „polskiej twierdzy”, jak nazywano wówczas Dziergowice, działacz objął przywództwo I i II powstania śląskiego.
Obaj Górnoślązacy nieraz angażowali się w działania propolskie. Korfanty, późniejszy dyktator III powstania, już w gimnazjum współpracował z polskimi działaczami narodowymi w Wielkopolsce, a w czasie studiów przyłączył się do nielegalnego Związku Młodzieży Polskiej. Zgrzebniok, przerwawszy w następstwie wybuchu I wojny światowej studia na wrocławskim uniwersytecie, trafił do armii, wszakże z wilczym biletem za przynależność do Ligi Polskiej i Ligi Narodowej, co jednak, o dziwo, nie przekreśliło jego kariery wojskowej. Po wystąpieniu z wojska bez wahania powrócił do konspiracji. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej wykazywał się niespotykaną odwagą i pomysłowością. W przebraniu niemieckiego oficera dokonał zuchwałej kradzieży broni i amunicji z koszar wojskowych w Koźlu, kupował broń od niemieckich żołnierzy i nawet udawało mu się przechytrzyć policjantów.
Natomiast popularny wśród proletariatu o antyniemieckim nastawieniu Korfanty żarliwie agitował na rzecz przyłączenia do państwa polskiego wszystkich polskich ziem zaboru pruskiego i Górnego Śląska. Jako polski poseł Reichstagu wygłaszał nie raz, nie dwa kategoryczne żądania dotyczące spornych terenów. Jego polityczne zaangażowanie nie przyniosło mu profitów. Za swoje przekonania płacił więzieniem, a nawet przykrościami osobistymi, kiedy za publiczną krytykę proniemieckich księży odmówiono mu ślubu kościelnego. Korfanty wówczas opuścił z narzeczoną Śląsk i wziął ślub w krakowskim kościele św. Krzyża.
W stulecie zwycięskiego III powstania śląskiego złożono hołd obydwóm przywódcom. Korfantego ogłoszono patronem lotniska w podkatowickich Pyrzowicach, a Zgrzebnioka pośmiertnie odznaczono Orderem Orła Białego.
